Geboortezorg

In deze sector is een belangrijk thema dat migrantenvrouwen en hun baby’s vaker overlijden in het kraambed dan Nederlandse. Dit heeft vooral te maken met misverstanden in de communicatie. Dit thema speelt zowel in de ziekenhuis als bij thuisbevallingen, bij zowel vroedvrouwen en gynaecologen als bij verpleegkundigen en kraamverzorgenden.

De zorgverlener heeft de neiging om in het beter weten te gaan zitten terwijl het voor niet westerse kraamvrouwen, die uiterst kwetsbaar zijn, zo belangrijk is om ingebed te worden in de eigen culturele en familiale gebruiken bij deze grootse levensfaseovergang. Als er geen veiligheid wordt gevoeld bij de kraamvrouw in de relatie met de zorgverlener, raakt ze in verwarring, verliest ze haar tweede taal, valt terug in de eerste taal, en kan niet meer communiceren wat haar behoeften zijn.

Het model voor interculturele competenties helpt om de eigen en andermans culturele en historische bagage in kaart te brengen. Als de zorgverlener in staat is om zijn of haar eigen heilige huisjes te herkennen en even te parkeren om ruimte te maken voor de tradities en rituelen van de ander, ontstaat er veiligheid en openheid. Op deze manier creëer je de zogenaamde transculturele ruimte. In de transculturele ruimte is er minder verwarring in de communicatie. Als de zorgverlener zich verplaatst in het perspectief van de kraamvrouw, en begrip heeft voor de verlieservaringen die de kraamvrouw bij zich draagt, kan beter uitgewisseld worden over wat er speelt en wat de kraamvrouw nodig heeft. In de grote steden heeft 60% van alle baby’s die geboren worden een migranten achtergrond. Het is dus van levensbelang dat de zorgverleners in deze sector interculturele competenties gaan omarmen en leren hoe ze kraamvrouwen kunnen ‘Beschermjassen’.

Literatuur
Tjin A Djie, K. en I. Zwaan, ‘Beschermjassen, transculturele hulp aan families’, van Gorcum, Assen 2007
 
 

Sectoren